กัทปนาทแห่งความคิด

 

                                     ผมสูดเอาอากาศเย็นแห้งเข้าไปเต็มปอด

ลมเย็นที่พัดปะทะใบหน้าหอบเอาอุณหภูมิจากร่างกายผมไปด้วย   

อุณหภูมิปีนี้ลดลงเร็วกว่าทุกที  ก็ได้แต่หวังให้มันลดลงเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอ                                               ไม่งั้นเราคงต้องพลาดเป็นปีที่สองอีกแน่    
                    อ่างขาง  อุณหภูมิตอนค่ำลดต่ำลงอย่างไม่ต้องเป็นกังวล
พรุ่งนี้ถ้าลมไม่พัดจนอุณหภูมิเปลี่ยนไปซะก่อน คงได้ดู   แม่คะนิ้งสมใจ          

ผมเข้านอนด้วยความอิ่มเอม 

                     แต่ลมหนาวที่เสียดแทงก็แอบเยาะย่างเข้ามาปลุกจนได้
                               กองไฟเมื่อค่ำมอดดับไปเสียแล้ว     

                             ฟืนที่ซื้อมาจากเด็กชาวเขาตัวน้อย 

ยังมี มัดกองอยู่ข้างเต็นท์แต่ตอนนี้มันอาบคลุมไปด้วยเกร็ดน้ำแข็งบางๆขาวระยับ                

 

                                       อีกไม่นาน            

เมื่อแสงแรกของอาทิตย์ส่องถึง ทุ่งเพชรน้ำค้างคงกระจ่างแก่สายตา
                                       ผมได้แต่เฝ้ารอ

 

5นาฬิกา เราถูกปลุกขึ้น            

เพื่อจะได้ชื่นชมกับเจ้าเกล็ดแก้วก่อนที่มันจะโดนแสงอาทิตย์ละลายไปเสีย
ยอดหญ้าอ่อนหักกราวไปกับปลายนิ้วเพียงสัมผัส   

ช่างเป็นชิวิตเล็กๆที่บอบบางเสียจริง    
                                          

ผมมุ่งหน้าสู่สวนท้อ 
ตามคำแนะนำจากเจ้าถิ่น  เอิบอิ่มกับบรรยากาศและป่าหมอกที่โดนถางด้วยไอแดดยามเช้าเพิ่งส่งระยับมาถึง
เงาตะคุ่มของกองเบื้องหน้าโดนคลุมด้วยไอหมอกพล่า  จนบอกไม่ได้ว่าเป็นสิ่งใด

หากแต่
ปลายนิ้วน้อยๆที่โผล่พ้นกองผ้า ทำให้ใจผมกระตุก 

เสียงผะแผ่วจากยอดหญ้ากระซิบบอกกับผมว่า 

นี่คือกองของสิ่งที่เคยมีชีวิต 

 มือแข็งหยาบที่เคยซุกอุ่นอยู่ในถุงมือค่อยๆขยับ 

เปิดผ้าผืนน้อย............ที่ไม่สามารถห่มคลุมชีวิตของเจ้าของ   ไว้ได้ 

 

แก้ม ของเด็กชายขายฟืนที่แดงฉ่าเมื่อวาน           บัดนี้เหมือนผลสตอว์เบอริ่ที่เย็นจนแข็งช้ำ

ปากอิ่ม ที่เคยส่งเสียงเจื้อยแจ้วกับร่างเล็กป้อมที่ขดจนงอนิ่ง
 

อุณหภูมิปีนี้ลดลงเร็วกว่าทุกที  ก็ได้แต่หวังให้มันลดลงเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอ   

อ่างขาง  อุณหภูมิตอนค่ำลดต่ำลงอย่างไม่ต้องเป็นกังวล

 ก็ได้แต่หวังให้มันลดลงเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอ   

 ก็ได้แต่หวัง          ให้มันลดลงเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอ   

ให้มันลดลงเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอ   

ให้มันลดลงเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอ   

ให้มันลดลงเรื่อยๆอย่างสม่ำเสมอ   

 ลมหนาวที่ผมโหยหาและหวังให้พัดมา 

มาแล้ว และได้พรากบางสิ่งจากหัวใจผมไปด้วย

ผ้าผืนน้อยที่ไม่สามารถห่มคลุมชีวิตเจ้าของไว้ได้
สตอเบอรี้ที่เย็นจนช้ำ
ของเหลวในร่างกายไหลฉีด   ล้นทะลักหยาดหลดลงสองแก้ม 

มันได้พราก

บางสิ่ง

จากใจผมไปด้วย

 

 

 

 

 

edit @ 8 Aug 2008 02:49:55 by นายใบ